Mobiliteit staat in onze samenleving gelijk aan vrijheid, en een mens wil daar nu eenmaal niet beperkt worden.

Wat in Nederland fout gaat, is dat de locaties voor wonen en werken te veel gescheiden worden. Hierdoor ontstaan er enorme verkeersstromen. Teveel worden er woondorpen gemaakt, en werken de mensen 20 km verderop.

In tegenstelling tot Frank denk ik, dat de kostprijs van electriciteit na een initiele stijgin zal stabiliseren en vervolgens zal dalen, temeer er steeds minder grondstoffen gebruikt zullen worden. Het duurzaam opwekken wordt steeds goedkoper. Decentraal opwekking icm met centrale productie is de beste mix van prijs en betrouwbaarheid. elk dorp zijn eigen grote molen(s), zonne panelen op de daken en windmolenparken op zee kunnen de fossiele brandstoffen, die nu voor de opwekking nodig zijn, volledig vervangen.

Jeroen vergeet in zijn betoog mbt electrische auto de vergelijking met de huidige auto. De materialen die bij de produktie van voertuigen gebruikt worden, zijn op dit moment (niet in alle gevallen) geproduceerd met ‘fossiele middelen’. Het maken van het chassis zal bij beiden gelijk zijn.

Een electromotor drijft het wiel direct aan in tegenstelling tot een brandstofmotor. Dus vergt de productie van de aandrijving veel meer bewerkingen en grondstoffen (versnellingsbak, motor, etc.). Bovendien leiden deze bewegende delen tot het gebruik van smeermiddelen.

Omdat grondstoffen zeldzamer zullen worden zal recycling en c2c (Cradle to cradle) design toenemen en tot meer duurzaamheid leiden.

Voordat een oplossing rendabel is, moet er immers altijd een omslagpunt zijn, waarna verbeterde efficiency vanzelf tot meer recycling zal leiden. De recycling processen zelf zullen hierdoor ook weer verbeteren.

De elektische auto maakt je niet olievrij, het kan op zijn best een aardige besparing teweegbrengen, maar je blijft met handen en voeten gebonden aan een inefficiënt vervoerssysteem waarvan vele componenten simpelweg niet op grote schaal houdbaar zullen blijken.

Dan productie van auto en accu’s. Staalfabricage: een enorm energieintensief proces wat zeer veel steenkool verbruikt, een proces wat door zijn enorme schaal maar ook door het feit dat de koolstof uit de steenkool nodig is voor de ieigenschappen van het staal maar moeizaam duurzaam te maken is. Ook het recyclen kost door het omsmelten veel energie, energie die wel uit elektriciteit te halen is maar door zijn enorme schaal moeizaam duurzaam te maken is. Accu’s geldt eigenlijk hetzelfde voor: mijnbouw voor metalen als nikkel en lithium is een zeer energie-intensief proces, wat moeizaam duurzaam te maken is omdat het op zo’n enorme schaal gebeurt. Hetzelfde geldt voor recyclen. Kunststoffen? Pure aardolieproducten. Ongetwijfeld te maken uit bv. bio-materiaal, maar wat vind je belangrijker: eten op je bord (of op het bord van iemand in Afrika) of een bumper op je auto?

Dan het dagelijkse gebruik. Elektrische auto’s hebben minder bewegende onderdelen en zouden dus in theorie langer mee moeten kunnen gaan dan auto’s met verbrandingsmotor. Ook zouden ze minder onderhoud nodig hebben. Het zou kunnen maar het is nog niet aangetoond. In elektrische auto’s zit veel (vermogens-)elektronica, milieutechnisch gezien niet de meest frisse industrie, en ook energiehongerig. Ook elektrische auto’s hebben smeermiddelen, remblokken en banden nodig, en materiaal om bv. schades te herstellen. Allemaal materiaal waarin direct en indirect veel fossiele brandstof zit.

Als laatste de indirecte en moeilijker tastbare gevolgen. Als ik kijk naar de trend in elektrische auto’s dan zijn het over het algemeen monsterlijk zware voertuigen van 1000 of soms wel 1500kg of meer. De vullingsgraad van de auto is bedroevend laag; gemiddeld iets van 1,1 persoon o.i.d. Hoe je het ook aandrijft dat is niet efficiënt en daarmee niet duurzaam. Daarnaast zorgt een dergelijk hoog gewicht voor veel slijtage aan het wegennet. Verder zijn zware voertuigen levensgevaarlijk voor écht duurzame verkeersdeelnemers zoals fietsers en voetgangers. Steden zijn op dit moment ingericht op auto’s en niet op mensen. Wijdverbreid autoverbruik zorgt ervoor dat mensen gemiddeld te weinig bewegen, overgewicht krijgen en daardoor gezondheidsklachten krijgen. Hulpdiensten besteden een groot deel van hun tijd en energie aan verkeersgerelateerde calamiteiten. Minder auto’s op de weg zal de energie die dat kost kunnen terugdringen. Denk ook aan dingen als de enorme hoeveelheid water die de productie van een auto kost, de mensen die het kunnen weten zijn het er wel over eens dat chronische drinkwatertekorten steeds vaker voor zullen komen. Dan rijst de vraag: een betaalbaar glas schoon water of een auto voor de deur?

Begrijp me goed: ik zeg niet “kan niet”. Ik zeg, de elektrische auto is een mooi verschijnsel, maar als energie écht duur wordt (en dat denk ik) zullen er maar weinig mensen zijn die hem kunnen betalen. Dan kunnen we maar beter gezorgd hebben dat we onze leefomgeving dusdanig ingericht hebben dat we niet zoveel gemechaniseerd vervoer nodig hebben.

Ben ik geheel met je eens.

Het zou mooi zijn als een aantal zaken dan sterk zouden verbeteren:
- het rendement van zonnecellen;
- lage(re) netkosten en deze laag houden!;
- betaalbaardere zonnecellen, benodigde elektronica en accu’s (voor o.a. autonome systemen) en een productie en recycling ervan met zeer beperkte gebruikmaking van onvervangbare grondstoffen en op millieu- en mensvriendelijk wijze.

Zodra multinationals en politici globaal, sociaal en eensgezind gaan investeren in lange termijn welzijn is veel mogelijk.
Een utopie? Beter van niet..

Wat mij opvalt in het artikel over het duurzame elektriciteit netwerk is dat de schrijvers er vanuit gaan dat we al onze duurzame energie van veraf gaan importeren. Dit gaat nooit het geval zijn:

Duitsland zit zelf nu al op ~20% duurzame energie opwek. Meestal met wind op land, zonnepanelen en biomassa en groeien nog hard, er is dus nog voldoende ruimte om dit aandeel op te krikken. Nederland zou zichzelf al kunnen bedruipen als alle geschikte daken vol gelegd worden met zonnepanelen, die dus geen (!) extra ruimte innemen en een groot deel van de vraag lokaal kunnen voeden (’s nachts natuurlijk niet, maar daarom moet er ook een breed pallet aan duurzame opwek methodes ingezet gaan worden).

Grootschalige import uit Afrika zal ooit wel gaan gebeuren en er zullen ook meerdere windmolenparken in de Noordzee verschijnen maar ze hoeven bij lange na niet ieder voor zich de volle 100% voor hun rekening te nemen. De benodigde infrastructuur kan dus realistisch gehouden worden.

Willen wij onze welvaart behouden dan zullen we ons zelf moeten verduurzamen. Dus minder verbruiken en meer zelf opwekken, wat al grotendeels mogelijk is zonder zeer grootschalige uitrol van dure netwerken. Nu nog een regering die vooruit kan zien en de nodige wetgeving daarvoor instelt. Daarme bedoel ik: beperking macht van grote energie jongens en hun netwerk afdelingen, een feedin tarief voor duurzame energie en het zo inrichten van het feedin systeem dat de overheid er daarna geen omkijken meer naar heeft (hiermee voorkom je wipkip gedrag in verkiezingstijd en crisis).

Goh, dat klinkt als het Duitse EEG systeem. Toevallig dat de EEG dan ook ruimschoots bewezen heeft het beste te werken om duurzame energie te promoten.

Onder aangegeven links verschaffen enige duidelijkheid m.b.t. haalbaarheid van grootschalige plaatsing van zonnepanelen in bijv. woestijnen.

Wellicht worden, zoals Peter aangeeft, in de toekomst nieuwe innovatieve technieken aangewend (net op tijd?) waardoor de in de gelinkte artikelen vermelde overwegingen dan geen rol meer spelen?

Vooralsnog lijken lokale energieopwekkingsystemen en grootschalige bezuiniging in het energiegebruik de meeste kans van slagen te hebben.

http://www.lowtechmagazine.be/2009/01/wereldwijd-netwerk-duurzame-energie.html#more

en

http://www.lowtechmagazine.be/2009/04/wanneer-zijn-de-grondstoffen-op.html

Je geeft het volgende aan: “Goed plan, ware het niet dat de grondstoffen voor al die PV panelen, … simpelweg niet voorhanden is”.

Waar doel je hier op? Welke grondstoffen? Heb je hier bron informatie over?