Gelukkig heb ik me ongeveer twee jaar geleden ingeschreven

René

Ik woon 26 kilometer van mijn werk af. Het is een route die ideaal voor de auto is: een filevrije (ik woon inderdaad niet in de randstad)N-weg met slechts één stoplicht. Je kan dus gewoon 80 rijden.

Nou het grappige. Ik heb ook een “quest”. Met die fiets rijd ik het stuk altijd binnen 3 kwartier. Met de auto duurt het ca. 25 minuten.
De auto verbruikt 1 liter per 15 kilometer. Met de fiets trap ik ca. 150 watt. In de auto verbruik ik dus tig keer meer energie, de tijdwinst is zelfs op het perfecte auto traject te overzien.

“Ja, maar dan zweet je” denkt iedereen.
Ja. Dan zweet je. Maar dat is niet mijn boodschap.
Stel nu, dat je er een elektromotortje in hangt van 150 watt. bij optrekken help je zelf wat mee. (meetrappen is trouwens toch aan te bevelen, anders vriezen je b*llen eraf in de winter. Dat meetrappen doe je in opoe-stijl: stel 50 watt (dat is echt idioot weinig: probeer het eens op een fietsergometer in de sportschool. Dat lukt je bijna niet)
Bij elkaar dus 200 watt.

Op deze manier kom je dus zowel fris als VELE factoren energie armer op je werk.

Over infrastructuur:
Een quest is vrijwel even breed als de hier besproken aerorider. “mijn” fietspad is echt heel smal. Kruissnelheid fiets ik ergens tussen 38 en 43 kilometer per uur. Zo snel als de aerorider mag.

Is dit een probleem met andere fietsers?
Nee. Wat doe je als je er eentje in wil halen op het fietspad? Je rolt uit of remt, belt en vraagt *vriendelijk* of je er even langs kan. Omdat je stabiel op 3 wielen rijdt pak je een bermpje mee en haalt ruim in. Geen centje pijn.

Dus.

Waar wachten we op?

Laat dit ontwerp in China of India een succes worden, en verkoop die produkten hier.

Je hebt daar een punt, de hoge prijs drukt de vraag enorm. Hetzelfde geldt naar mijn mening voor voertuigen als de Twike en de CityEl die ook vrijwel volledig handgebouwd zijn in een duur West-Europees land.

Serieproductie zou de prijs kunnen drukken, het verplaatsen van de arbeid naar een lagelonen-land ook maar daarmee kost het productieproces wel weer veel meer energie omdat alle componenten en het eindproduct over grotere afstanden vervoerd moeten worden.

Aan de andere kant zie je bij dergelijke voertuigen een enorme hoge kwaliteit waarvan je maar moet afwachten of dat ook zo is als je de voertuigen in een lagelonen-land in elkaar laat zetten. Die hoge kwaliteit vertaalt zich in een lange levensduur en lage onderhoudskosten waardoor de hoge aanschafprijs minder meespeelt in de TCO. Het probleem is de korte-termijn visie van veel mensen: het enige waarop gelet wordt is wat er op het prijskaartje staat, niet wat een bepaald voertuig per km kost.

Er bestaat een discipline, waar we elders in het land, en op vele plaatsen, heel goed in zijn. Dat is “product engineering”

Een product of ontwerp zo aanpassen dat het goedkoop in massa gefabriceerd kan worden.
Als je dat goed doet, kan de prijs naar bijvoorbeeld 2000 EUR. Een de aantallen naar duizenden per maand.
Met minstens dezelfde kwaliteit als dit handgemaakte voertuig.

Er is geld en ondernemerschap voor nodig.
En de wil bij de huidige producent, om zijn ontwerp en concept hiervoor ter beschikking te stellen.

Goed voor de economie, onze luchtkwaliteit en de doorstroming van het verkeer, als veel meer mensen verleid worden met dit product naar hun werk te gaan.

De huidige producent kan zich dan toeleggen op het maken van nieuwe prototypes en variaties die met de in massa gemaakte componenten zijn samen te stellen.

In de regio Eindhoven heb je de Brainport innovatie organisatie, die kan de huidige producent en een nieuwe ondernemer wellicht helpen. Of een vergelijkbare organisatie in de randstad.

Ware het niet dat ik de laatste tijd al te veel kostbare dingen heb aangeschaft zou ik er zo een kopen