Groeten Johan

@Ruben:
De 3e harmonische is een beetje bijzonder in de zin dat 3e harmonische stromen in het nul punt van een 3-fasen installatie elkaar niet opheffen, maar juist bij elkaar worden opgetelt. Dit resulteert in een 3e harmonische stroom in de nul van ca 30% van de fase geleiders. Afhankelijk van de wijze waarop de kabel berekend is zou deze overbelast kunnen worden. De praktijk is dat hier veelal voldoende reserve aanwezig is en er geen defecten zullen optreden.

De grens van toegestane harmonischen is vastgelegd in NEN-EN-IEC 61000-3-2. Of er storingen in andere apparatuur optreden is afhankelijk van de mate van verstoring door de nieuwe LED lampen en de gevoeligheid voor storingen van de overige apparatuur die verstoord kan worden. Hierover kan je dus zo snel niets zinnigs zeggen. Feit is wel dat indien de LED lampen onder de waarden in de bovengenoemde norm blijven en de overige apparatuur voldoet aan de volledige NEN-EN-IEC 61000 serie er, als het goed is, geen problemen optreden. Er is dan sprake van elektromagnetische compatibiliteit (EMC).

Verder zal Marcel binnenkort een extra artikel plaatsen over harmonischen en THD in de metingen. Meer info volgt dus.

Groeten
Bas

Het punt is alleen waar ligt de grens of wanneer kunnen er storingen verwacht worden door harmonische?

Stel dat ik 400 halogeenlampen met een pf van 1 vervang door 400 zuinige led spots met een pf van 0.93 en de derde harmonische is 10% van de eerste (eigenlijk 4 % teveel, maar de andere harmonischen zijn goed). Kunnen er dan problemen verwacht worden (qua storing van apparatuur) of is dit alleen het geval bij led spots met een pf van 0,5 en meerdere harmonischen boven het toegestane percentage van de eerste?

Echter ook voor de leverancier van het wel mee: Sommige apparaten zijn meer ‘capacitief’ (spaarlampen/leds?) terwijl andere apparaten meer ‘inductief’ (trafo’s in audio) zijn wat elkaar in een woonwijk wat compenseert.

Het zou me niet verbazen dat de spaar en LED lampen het blind vermogen compenseren van mijn audioversterker of TV.

Niet lineariteit is een groter probleem: Allerlei geschakelde voeding vervuilen het netwerk met hoge frequentiecomponenten tot gevolg. Vreemd dat dit bij die weinig verbruikende lampen nu ineens een issue is. Elke TV heeft een geschakelde voeding en verbruikt toch echt een stuk meer. De goedkope electronica in zo’n lamp zal er zeker mee te maken hebben.

In een kantoortuin met tientallen lichtbalken (met elk weer vele tientallen leds) met slechte voedingen die allemaal dezelfde storende eigenschappen hebben is dit natuurlijk wel een probleem.

Als de belastings-impedantie de “complex geconjugeerde” is van de bron-impedantie, dan vindt er maximale vermogens (energie) overdracht plaats tussen de energie bron en de belasting.

Aangezien de impedantie van het lichtnet (als bron) vrijwel geen ‘imaginair’ impedantie gedeelte heeft (de stroom ijlt niet na op de spanning, en andersom), moet ook de belasting impedantie een reele weerstand zijn (geen impedantie met capacitief of inductief gedeelte) om een optimale vermogen-overdracht te realiseren.
Door veel ‘blind vermogen’ (oftewel imaginaire belastings- impedantie) kan het het lichtnet als bron vervuilen, (heeft geen zuiver reele impedantie waarde), zodat de stroom na/voor gaat ijlen op de spanning.

Bijvoorbeeld, door grote industriele electro motoren krijg je lichtnet vervuiling (inductieve belasting). Hierdoor is het opgenomen vermogen van zuiver reele belastings-impedanties niet meer optimaal.

Om die reden is het belangrijk om een powerfactor=1 na te streven in lichtnet belastingen. Grote electromotoren op het lichtnet moeten uitgerust worden met grote condensatoren. Iets dergelijks doet ook de LED-driver van Lioris http://www.lioris.nl/products.aspx?id=292 .